‘Als je tijd hebt, moet je er eens gaan kijken’, had Jef Van Ranst, medeoprichter van SVR-ARCHITECTS, me in 1993 gezegd over deze iconische architectuurparel uit het interbellum. Het stond toen reeds zeven jaar leeg en in verval. Als jonge architect fascineerde het me steeds meer.
Vanuit verschillende hoeken werden de meest uiteenlopende suggesties met betrekking tot de aanpak van de restauratie gesuggereerd. Gaande van ‘het is beter dat men van het monument afblijft, want elke ingreep is een foute ingreep’ tot ‘volg de visie van architect Brunfaut maar, want indien de functie Sanatorium ophoudt te bestaan, mag het gebouw worden afgebroken’.
Dit strookte natuurlijk niet met de erfgoedwaarde, monumentstatus van het gebouw, maar toonde aan op welke wijze verschillende partijen, zowel binnen de overheid als in de privé, keken naar en oordeelden over zulke gebouwen.
Samen met alle externe, adviserende specialisten heeft ons architectenbureau de aanpak voor deze restauratie gestructureerd rond objectieve ijkpunten en criteria.
We onderzochten, met het grootste respect voor het beschermd monument, welke bouwdelen in deze erbarmelijke toestand nog te redden waren. Dit om een zo waarheidsgetrouw mogelijk beeld te realiseren en het monument opnieuw leven in te blazen.
De uitvoering duurde 30 maanden, bijna het dubbele van de originele bouwtijd.
Toegegeven, er waren moeilijke, bijna uitzichtloze momenten.
Maar doorheen de 25 jaar is het gebouw in mijn ziel gekropen en uiteindelijk ook in die van mijn medewerkers.

Philippe Van Goethem
Architect – Vennoot SVR-ARCHITECTS
1993-2008 Onderzoek & opties herbestemming
2008-2017 Residentie Tombeekheyde

U kunt dit boek kopen via de webwinkel op onze website.

UA-72304430-1